Aşk zaaftır.
…
Tohumsun,
Ne açacağını bilmeden
Gömdüğüm içime
İtina ile suluyorum her gün
Köklenmeye ve yeşermeye başladığında
Göreceksin gökyüzünü,
Güneşi, denizin mavisini
Sarıya boyanmış tarlaları
Gitmek isteyeceksin
Her denemen,
Köklerin sarmaş dolaş ruhumu da çekecek içimden
Anlatmaya çalışacağım
Gidişinin tüketeceğini ikimizi de
Yetinmeyeceksin elindekilerle
Çelecek uzakların rüzgarı
Deneyeceksin yeniden
Gideceksin, ruhum ellerinde
Sen kupkuru
Bileceksin,
Yeşerdikleri yerde yaşar tohumlar
Temmuz 16, 2007 at 12:27 am
Aşk evet, cok güzeldi…
Temmuz 21, 2007 at 9:56 pm
(:.
Temmuz 22, 2007 at 11:34 am
şimdi benzi solgun bir gül gibi
ne işe yarıyorum
saltanatına boyun eğmekten başka
gülün izbesine takıldı ruhum
sımsıcak bir tebessüm geçti dudaklarımdan
konuştukça artıyor suskunluğum gül izbe
sana söylenmedik sözler bırakıyorum
tut ellerinden başlayan hikayenin
ask buralı değil
sevgili
buralı değil
…….