Çeşmeleri kuru, yolları zift kokan koca şehir
Özlüyor musun nar çiçeği, mor, pembe çarşafları, ellerinde şemsiyeleriyle,
akşamları panayırları şenlendiren nazlı kızları
fayton zilleri ve nal sesleri ile yankılanan Arnavut sokakları
Bak, aylak bir yaz sonu daha, yitmeye daha yakınız
Geçmişe biraz daha uzak, yokluğuna daha emin
Geçmişe bakıp iç çekişlerine ortağım
Herkes vebalı gibi kaçıyor senden de benden de
Dağlara, denizlere sığınmaya gidiyorlar
Biliyorum umursamıyorsun,
ve giden asla dönmesin istiyorsun otağına
dönecekler, ulaşmayan dualarla
son toprağı atmak üzere

Aylak bir yaz sonu daha
Biz iyi ortağız.

* Asi ruhum, aylak yazlara yeniliyor. Sözcükler de bu aylaklığa dünden razı.